Hoi, ik ben Dorette

En hoewel mijn kinderen me al hebben afgeschreven en de stempel "oud" op me hebben gedrukt, denk ik dat het met mijn 38 jaar nog wel meevalt. Toch?

Ik ben getrouwd en moeder van twee jongens, waarvan de jongste een intensief zorgkind is. In 2015 werd hij geboren en we wisten toen direct al: "Dit gaat ons hele leven op z'n kop zetten en dat kunnen we twee kanten opdraaien: de positieve of de negatieve." Oftewel, we gaan de hele dag klagen en huilen over hoe zwaar en vervelend het allemaal is óf we maken er het allerbeste van. Iedere dag. Altijd.

Deze gebeurtenis heeft mij een andere kijk op het leven gegeven. In positieve zin. Ik viel 60 kilo af. Ging gezonder leven. Rende (en nog steeds) af en toe een marathon voor de fun en ik gooide ook mijn hele "carrière" over een andere boeg.

Ik werkte in de zorg. Voornamelijk in de gehandicaptenzorg/psychiatrie. Maar het combineren van een baan met wisselende diensten én een kind thuis dat 24/7 afhankelijk is van zorg, bleek nog niet zo eenvoudig. Voor het roosterbureau en voor ons een onprettige situatie. Ik ging als zelfstandige in de zorg werken. Nachtdiensten waren goed te combineren, want in de nacht is er een verpleegkundige voor hem of mijn man. De uren dat hij naar school ging, kon ik mooi even slapen. Niemand die doorhad dat ik weg was en er kon tóch gewerkt worden.

Echter, na een paar jaar alleen maar nachtdiensten was ik soms helemaal kwijt wat voor dag, week, maand of zelfs jaar het was. Dat moest anders. Daarnaast zag ik dingen gebeuren in de zorg waarvan ik regelmatig dacht: "Dit moet anders kunnen." Het beleid in instellingen, wachtlijsten binnen de GGZ, het torenhoge ziekteverzuim van personeel met burn-outs en andere klachten die allemaal te maken hadden met overbelasting...

Met deze ervaringen als professional, ervaringsdeskundige én de kennis over zelfontwikkeling etc. die ik al in huis had, ben ik gaan onderzoeken waar (voornamelijk) vrouwen in vastlopen, welke vrouwen dit zijn en om hoeveel vrouwen het dan gaat.

Geloof het of niet... Ik heb geen vrouw boven de 30 gesproken die niet tegen bepaalde problemen aanloopt waardoor ze geregeld denkt: "Ik herken mezelf niet meer" of "Ik ben mezelf een beetje kwijtgeraakt in het zorgen voor anderen" en "Waarom reageer ik toch steeds zo, terwijl ik het niet zo bedoel?"

Van problemen in het reguleren van hun emoties, gevoelens en stemming tot aan fysieke klachten. En de meeste vrouwen zijn er al eens mee naar de huisarts geweest. "Ik ben zo moe."

Negen van de tien keer komt er niks uit een bloedonderzoek. Dan maar naar de psycholoog. Ook geen succes.

Die coach via Instagram dan misschien? Vijf à tienduizend euro verder en na maanden praten en een lege portemonnee zijn ze nog steeds op dat punt met dezelfde problemen als waar ze mee kwamen. Of met twee aangeprate problemen erbij...

Ik richtte mij op het coachen van mantelzorgers. Maar ik merkte al snel dat daar zoveel meer onder lag dan alleen tegen de praktische problemen aanlopen. Verdriet, levend verlies, rouw, identiteitsverandering. Al gauw werd ik dus een praatcoach en ik zag dat dat níét de oplossing was en we een laag dieper moesten om die problemen op te lossen. Al snel meldden zich ook vrouwen die geen mantelzorger waren, maar zich wel in hetzelfde plaatje herkenden van de vrouw die zichzelf kwijt was geraakt in het zorgen voor anderen, zoals moeders.

Ik liet me omscholen en nam mijn kennis en ervaring vanuit de zorg mee in mijn opleiding tot o.a. hypnotherapeut. En daarmee kwamen we bij het goud. Zonder diep te hoeven graven tóch snel en effectief je problemen oplossen. Lees hier meer over hypnotherapie.

Ik ben geen fancy mindset-coach of guru. Ik was op zoek naar waar mijn klanten écht behoefte aan hebben.

Je komt binnen met een probleem. Dat probleem bespreken we, maar niet tot in den treure, want dan kun je beter terug naar de psycholoog ;-) Al zeg ik hiermee absoluut NIET dat een psycholoog geen fantastisch werk doet, hè? Laten we dat direct vooropstellen. 

Maar mijn voorkeur gaat uit naar minder praten, meer oplossen.

Vanuit die gedachte ontstond mijn eigen Impact Integratiemodel. Vanuit dat model benaderen we je probleem niet als een probleem, maar als een oplossing die jouw onderbewuste ooit voor jou bedacht heeft, maar die jij nú niet meer nodig hebt. Dit geldt voor zowel mentale als fysieke klachten/problemen.

Bijvoorbeeld: een vrouw komt bij mij. Ze heeft nekklachten, voelt spanning en voelt zich opgejaagd. Dit gevoel herkent ze als spanning in haar buik, hoofdpijn en druk op de borst. Algeheel een ongelukkig gevoel. Maar ze weet niet waar dit gevoel vandaan komt.

Vaak komen we er tijdens één sessie al achter welke gebeurtenis tot dit gevoel heeft geleid. Haar onderbewuste heeft dit gedrag of deze reactie herkend als de perfecte oplossing voor bepaalde situaties.

Maar... ze had het tóén nodig. Nu allang niet meer. Dat kunnen we herprogrammeren en de meeste vrouwen merken dan na één sessie al verandering! Lees hier alles over mijn unieke methode.

Mijn missie is niet om jou in één keer te "helen" en binnen één sessie al je problemen weg te toveren. En dat kan ook niet.

Het is mijn missie om jou weer te laten landen in jezelf. Soms niet om jezelf weer te herkennen, maar om te ontdekken wie je nu bent. En je daarbij ontspannen, tevreden en gelukkig te voelen. 

Mijn motto? "Je hebt soms geen invloed op de situatie, maar wél op wie jij in die situatie kiest te zijn."