"Van het type "Huilen doe ik wel alleen" groei ik zelfs langzaam weer naar een soort van emotioneel typetje, dat weer meer van zichzelf durft te laten zien"


Donderdag 13 november, Ik heb mij in jaren niet zo goed gevoeld! Ik heb van nature gelukkig al een positieve geest, maar jongens, wat voel ik me lekker zeg!

Rico is naar school met de verpleegkundige en ondertussen zit ik met een kop koffie aan de keukentafel de laatste maanden te overdenken. We naderen alweer de leukste tijd van het jaar; Sinterklaas, kerst, oud & nieuw. Heerlijke tijd vind ik het, die laatste 2 maanden van het jaar. 

Ik probeer het thuis altijd zo gezellig mogelijk te maken, ik probeer iedereen om mij heen, die ik lief heb nét een beetje extra aandacht te geven, gelukkig te maken met een extra knuffel, een kus, een cadeautje of iets anders wat ze blij maakt én ik sta er dan ook altijd even bij stil, wat voor jaar het is geweest. 

Het was een ontzettend fijn jaar in alle opzichten. 

Rico 4 jaar en dus naar de basisschool! Hoera! Begrijp me niet verkeerd hoor, want ik ben stapeldol op mijn kinderen en ik ben zó dankbaar dat hij dit mag meemaken, maar dat ik weer wat tijd voor mezelf heb, is ook wel érg fijn! Nee, dat is een understatement, ik ben zo'n moeder die iedere ochtend dansend in de deuropening staat! Doei! Hij vindt het er geweldig. Hij gaat nu twee weken heen en ik zie hem met de dag groeien & ontwikkelen.  Heel fijn. Afgelopen zaterdag mocht hij zijn eerste voetbaltraining beleven. Lastig, omdat hij minder energie, lucht, etc, dan andere kinderen heeft, maar joh, hij genoot zo van die 20 minuten die hij wél mee kon doen. Wie had dit 2 jaar geleden kunnen bedenken, toen hij nog in het UMCG "woonde"? 


Ik heb 2019 echt gebruikt om even precies te bedenken wat ik wil, hoe ik dat wil en hoe we dat kunnen gaan doen. Maar ook met wíe ik dat wil. Ik heb hele fijne mensen om mij heen kunnen verzamelen die oprecht en eerlijk zijn. Die 100% in mij geloven. Dat voelt goed en maakt mij dankbaar!  Én... er ligt een nieuwe single klaar!  Echt, ik vind het zo ontzettend leuk allemaal! Zo heerlijk om weer bezig te zijn met dat wat mij diep van binnen écht gelukkig maakt: Muziek! 

2019, het jaar van rust, reinheid en regelmaat.  Dat was nodig! En geloof me, voor een chaoot zoals ik, is dat soms níet te doen! Fijn dat ik mensen om mij heen heb, die er voor zorgen dat mijn "chaotische ik" soms even terug gefloten wordt. Tja, het leven blijft één groot leerproces, hahaha!

Terugblikkend op de laatste maanden; Ik ben een gelukkig, tevreden mens. Ik heb doelen behaald die soms onmogelijk leken. Waarvan de weg er naar toe soms echt eindeloos lang leek. 

Mijn overgewicht was daar één van. Wat ein-de-lijk geen overgewicht meer is... Man, man, man, het ging met "afvallen en aankomen", maar het is me gelukt en daarmee is project "Dorette min 40" afgerond. (46 kilo zelfs!). Voor een officieel gezond BMI moeten er echt nog een paar kilootjes af, maar ook dat gaat met deze levensstijl wel lukken. Ik heb mijn te grote kleren de deur uit gedaan, want die wil ik nóóit meer aan en een nieuwe garderobe aangeschaft (ja, heeeeeeel vervelend ;-) )

Tijd voor nieuwe doelen! De marathon van New York! Ik ben van een wandelende cholesterol-prop getransformeerd naar een gezondere, hardlopende versie van mezelf. Het maakt me niet alleen gezonder, maar ook oprecht gelukkiger! Ik hoop dat ik dit ook uitstraal en dat ik dat geluk, die positieve energie nu over te kunnen brengen op anderen en daarmee anderen misschien zelfs wel een beetje te kunnen inspireren, want als je iets écht graag wilt, dan kan dat. Linksom of rechtsom! 

Ik heb mezelf opnieuw "uitgevonden". Wie ben ik eigenlijk? Wie of wat wil ik echt zijn?  Met het verliezen van de kilo's leek ik steeds dichter bij mezelf te komen. 

Van het type "huilen doe ik wel alleen" groei ik zelfs langzaam weer naar en soort van emotioneel typetje, dat weer meer van zichzelf durft te laten zien.  En geloof me, dat is een positieve ontwikkeling, want niemand wil "een blok beton" genoemd worden :-P

Het feit dat ik mijn emoties niet altijd laat of liet zien, betekend niet dat ik ze niet heb... ;-) 

Ik kijk uit naar de komende maanden, naar wat er al dan niet op mijn pad mag komen. Ik kijk uit naar 2020, eigenlijk gewoon naar de rest van mijn leven, hahaha.  :-D 

Want mensen, écht, het leven is mooi! En zit je in een donkere tunnel? Aan het einde is er áltijd licht, altijd... 

Dikke knuffel van mij! XXX

 


Opbellen